Muziek. Het is een van de weinige dingen die bijna universeel zijn. Bijna, want de gevoeligheid voor specifieke melodieën varieert wel degelijk van cultuur tot cultuur, maar toch blijft het produceren van noten een belangrijke plaats vervullen binnen het sociale en culturele leven van het gros van de mensheid. De buitenaardse wezens uit Close Encounters of the Third Kind gebruikten het zelfs als communicatiemiddel en dat deden we ook in het echt, onder andere toen we de ruimteschepen Voyager 1 en 2 uitrustten met een gouden disc. De laatste jaren doen enkele muziekgames het ook ongemeen goed op onze consoles en handhelds. Guitar Hero, Guitar Hero World Tour en zelfs Patapon werden allemaal uitstekend ontvangen door de wereldwijde pers. Recentelijk was het de beurt aan Wii Music, een titel die al werd aangekondigd toen de Wii zelf voor het eerst werd gepresenteerd…
Tablatuur
Toen we Wii Music voor het eerst uitprobeerden in de Antwerpse thuiskantoren van Nintendo, konden we ons als muzikant haast niet aanpassen. Deze zanger annex (weinig begaafde) gitarist werd verward door de game, want hij begreep maar niet of het de bedoeling was dat hij het ritme zou aangeven of dat hij eigenlijk een beweging moest maken voor elke noot. Gelukkig konden we ettelijke uren spenderen met Wii Music, waarna alles veel duidelijker werd. Een ding is zeker: voor echte muzikanten is dit waarschijnlijk veel te simpel. Hoe zullen occasionele gamers, kinderen en mensen die minder van muziek afwachten dit spel echter ervaren?
Het eerste wat opvalt, zijn de erg simpele graphics, die maar net het niveau van Wii Sports halen. Alles ziet er wel kleurrijk en schattig uit, maar doorwinterde gamers zouden hier wel eens hun neus voor durven ophalen. Gelukkiger is er in de achtergrond vaak wel beweging en draait deze game natuurlijk helemaal niet rond de graphics, maar wel rond de muziek en het spel zelf.
Wat de muziekinstrumenten betreft: dat zit wel snor. Er zijn meer dan 60 instrumenten en een bepaald instrument is gewoonlijk beschikbaar in verschillende vormen. Naast traditionele instrumenten, zoals de gitaar, basgitaar, trompet, saxofoon, harp, banjo, handbel en het drumstel heb je ook een aantal ludieke ‘muziekmakers’, zoals een menselijke beatbox, een mannelijke cheerleader met speelgoedpiano of een miauwende Mii in kattenkostuum.
Vier soorten instrumenten hebben elk een specifieke bedieningswijze: gitaar, blaasinstrumenten, violen en drums.
Om een gitaar te kunnen bespelen, hou je de nunchuk naar buiten als een gitaarhals en ‘tokkel’ je op de snaren met de Wii-afstandbediening (of ‘Wii-mote’). Wie Guitar Hero gewend is, zal zich wellicht een beetje oncomfortabel voelen met deze manier van spelen, aangezien alles veel beperkter is. Er zijn geen frets aanwezig en het voelt allemaal veel minder realistisch aan. Een viool is overigens iets moeilijker te bespelen.
Wie een fluit wil bespelen, houdt de Wii-mote naar beneden gericht tegen de mond en speelt met de 1- en 2-knop. Erg simpel en bovendien reageert de Wii sneller en vlotter dan als er handbewegingen moeten gemaakt worden.
Veruit het moeilijkste instrument om onder de knie te krijgen is het drumstel. De opzet is geniaal, vooral wanneer je ook het Balance Board van de Wii Fit in huis hebt. Daarmee kan je immers ook de voetbewegingen uitvoeren die een integraal deel zijn van het spel van eender welke degelijke drummer. Je kunt zowel met een virtuele hi-hat en een enkel baspedaal als met twee baspedalen of een dubbel baspedaal spelen. Voor de snaredrums, simbalen en toms gebruik je de nunchuk en de Wii-mote, waarbij de A-, C- en Z-knoppen samen met de D-pad en de analoge stick worden betrokken. Het is erg complex, maar ook erg verslavend omdat je hierin de meeste progressie kunt maken. Echte drummers zullen wellicht erg blij zijn met deze representatie van hun favoriete muziekinstrument en Wii Music lijkt ons het meest geschikt om drumstellen mee te simuleren omdat alles eigenlijk afhangt van het ritme en niet van de specifieke noten. Wie niet vertrouwd is met het betere slagwerk, riskeert wel om snel gefrustreerd te geraken.
Instrumenten als de piano bespeel je gewoon door met de nunchuk en de Wii-mote naar beneden te slaan, maar je kunt de uitvoering wel veranderen door de knoppen en de analoge stick te gebruiken.
Minder aangenaam is het eigenlijke geluid dat de muziekinstrumenten produceren. Door alles in midi te houden kan eenzelfde instrument verschillende klanken genereren (een gitaar kan bijvoorbeeld akoestisch of overstuurd klinken), maar midi is toch niet bepaald de nieuwe geluidsstandaard en gaat na een tijdje toch gemakkelijk irriteren. Erg spijtig, vooral omdat er nu al zoveel prachtig klinkende games op de markt beschikbaar zijn.
Een ander minpunt is de songkeuze, die vrij veel te wensen overlaat. Er zijn iets meer dan 50 nummers beschikbaar, maar het gros daarvan is ofwel openbaar bezit (zoals O Christmas Tree, Twinkle, Twinkle, Little Star en Bridal Chorus), terwijl een aantal andere liedjes uit andere games van Nintendo werd gehaald, zoals Mute City, Super Mario Bros en Legend of Zelda. De weinige ‘moderne’ songs dateren bovendien van een vorig decennium, of wat kunnen we anders zeggen van Daydream Believer, Material Girl en Wake Me Up Before You Go-Go? Ook de nodige klassieke composities kunnen deze game niet naar een hoger niveau tillen, zeker niet als je weet dat concurrent Guitar Hero sublieme bands laat horen. Meer verschillende stijlen, meer variatie en gewoon meer songs zouden Wii Music zeker naar een hoger niveau kunnen tillen, vooral als ze niet in midi zouden worden weergegeven.
Partituur
Het spel zelf, dan maar. Er zijn verschillende spelmodi:
Jam Mode: Deze is opgedeeld in drie categorieën. In Improv bespeel je jouw instrument zonder achtergrondmuziek, Quick Jam is zoals de naam zegt een tussendoortje en Custom Jam stelt maximum vier spelers in staat om een nummer en een locatie uit te kiezen, waarna het vechten wordt wie de hoofdmelodie, de tweede stem, de baslijnen, de percussie en de akkoorden mag invullen. Natuurlijk kan ieder daarbij een ander (virtueel) instrument in de handen nemen.
Eenmaal de geselecteerde song begint, is het een kwestie van de maat blijven houden. Dat kan iets gemakkelijker worden gemaakt door met de minknop een balk met achtste noten op te roepen. Meer is er eigenlijk niet aan en dat is toch een beetje jammer. Aan de andere kant zorgt deze heel simpele spelwijze ervoor dat dit een erg toegankelijke game blijft, waardoor ook kinderen kunnen genieten van Wii Music. De meeste volwassenen zullen de repetitieve aard en de soms ietwat slome reactietijd van de Wii na een tijdje waarschijnlijk beu worden. Het blijft erg oppervlakkig, al zijn er enkele opties die alles leuker maken.
Eenmaal de song is gespeeld, kan de opname ervan worden bijgehouden. Zo is het mogelijk om zelf een cover te maken en het optreden vanuit verschillende camerahoeken te bekijken. De videoclips kunnen dankzij WiiConnect24 doorgestuurd worden naar derden. Door tijdens het spelen zelf de knoppen in te drukken kan je toch voor wat variatie zorgen, waardoor er momenteel al duizenden vrij gevarieerde clips circuleren. Let wel: de Wii vult alle noten zelf in! Wie een solo wil spelen, kan dat dus, maar het is onmogelijk om zelf te kiezen hoe die gaat klinken.
Voor wie het zich afvraagt: Ja, het is ook mogelijk om een hele videoclip alleen in te blikken. Dat doe je natuurlijk door elk muziekinstrument afzonderlijk in te spelen.
Mii Maestro: een minigame waarin je aantreedt als conducteur van een heel orkest. Op zich wel leuk, maar na een tijdje hadden we door dat het vaak beter is om de afstandbedieningen zo snel mogelijk heen en weer te zwaaien en dat kan zeker niet de bedoeling zijn.
Handbell Harmony: Zowel de nunchuk als de Wii-mote controleert hierbij een handbel. Wanneer de juiste kleur op het scherm verschijnt, moet de corresponderende bel geluid worden. Het is een moeilijkere modus dan Mii Maestro, maar toch wel vrij rudimentair als je vergelijkt met het lichtjes gelijkaardige Guitar Hero.
Pitch Perfect: Samen met het leren drummen waarschijnlijk de meest ‘muzikale’ minigame. Alles begint gemakkelijk wanneer je moet onderscheiden welke twee van in totaal drie instrumenten dezelfde noot spelen. Daarna krijg je muziekstukken waarop meerdere noten te horen zijn die op verschillende instrumenten worden gespeeld. Dit lijkt ons echt een goede manier om het gehoor bij te schaven, iets waar zelfs deze recensent nog iets kon bij leren.
Akkoorden
Wie zich de moeite getroost om de specifieke speelwijzen van een of meerdere instrumenten onder de knie te krijgen (vooral wat het drumstel betreft), zal Wii Music waarschijnlijk wel een onderhoudend spel vinden. Vooral wanneer je met drie of vier samenspeelt blijft deze game behoorlijk leuk. Door de minder goede graphics, het gebruik van midi, de beperkte songkeuze en het feit dat de spelwijze enkel is gericht op ritmiek, moet Wii Music het echter met forfaitcijfers afleggen bij Guitar Hero World Tour. Wii-liefhebbers die geen andere console in huis hebben en kleine kinderen hebben nu echter hun eigen game om zich mee te vermaken. Wellicht zijn de jongsten onder ons dan ook het beste publiek voor Wii Music.
**1/2 (***1/2 voor jonge kinderen)
Meer info:
WII MUSIC
Nintendo
· Platform: Wii
· Uitgeverij: Nintendo
· Muziekgame/2008